మన సంస్కృతిలో ప్రతి ఆచారం వెనుక అద్భుత వైజ్ఞానిక నేపథ్యం ఉంటుంది .ఆలయ ప్రదక్షిణ అనేది కేవలం దైవభక్తికి నిదర్శనం మాత్రమే కాదు, అది మన శరీరాన్ని, మనసును సమతుల్యం చేసే శక్తివంతమైన ప్రక్రియ. ఆలయ నిర్మాణంలో పాటించే శాస్త్రీయ అంశాలే అందుకు కారణం .గర్భాలయంలోని మూల విరాట్ నుంచి వెలువడే అయస్కాంత శక్తి క్షేత్రాలను గ్రహించడానికి ప్రదక్షిణ దోహదం చేస్తుంది. భూమి తన చుట్టు తాను తిరుగుతూ సూర్యుని చుట్టూ తిరిగే సవ్య దిశ పద్ధతిలో మనం తిరిగినప్పుడు.. ఆ విద్యుత్ అయస్కాంత శక్తి క్షేత్రాలతో మన శరీరం అనుసంధానం అవుతుంది. ఇది కేవలం నడక కాదు, ప్రకృతి క్రమంతో మనం మమేకమవడం.
ప్రదక్షిణ చేసేటప్పుడు మనసు బాహ్య ప్రపంచం నుంచి విడివడి ఒక రకమైన చలన ధ్యానం స్థితికి చేరుకుంటుంది. నిశ్శబ్దంగా అడుగులో అడుగు వేస్తూ సాగే ఈ ప్రక్రియ మెదడులోని అనవసరమైన ఆలోచనలను పారద్రోలి ,ఏకాగ్రతను పెంచుతుంది. ఈ స్థితి శారీరకంగా ఎంతో మేలు చేస్తుంది. ప్రదక్షణ చేయడం వల్ల రక్తప్రసరణ మెరుగుపడి శరీరంలోని నాడులు ఉత్తేజితమవుతాయి. ఆలయ ప్రాంగణంలోని పవిత్రమైన వాతావరణం ఆధ్యాత్మిక అనుభూతిని పొందడానికి మనల్ని శారీరకంగా, మానసికంగా సిద్ధం చేస్తుంది. దైవసాన్నిథ్యంలో అనంత శాంతిని చేకూర్చి మన లో లోపల ఉన్న వ్యధలు ,వేదనలను పోగొడుతుంది. మనలో ఏదైనా వ్యతిరేక ప్రతికూల భావాలు ఉంటే తొలగించి సానుకూలతను నింపుతుంది .ప్రదక్షిణ అంతరార్థం మన అహంకారాన్ని వీడటమే. సృష్టిలో దైవమే కేంద్ర బిందువు అని , మనము ఆ శక్తి చుట్టూ తిరిగే ఒక అణువు మాత్రమే అని గుర్తించినప్పుడు అహంకారం సహజంగానే తగ్గుతుంది. ప్రపంచం మన చుట్టూ తిరగడం లేదని మనం ఆ దైవీక శక్తి పరిధిలో భాగమని గ్రహించడమే నిజమైన వినయం.
ప్రదక్షిణ ఆధ్యాత్మికంగా చూస్తే భక్తిని చాటుతుంది. తాత్విక కోణంలో వినమ్రతను నేర్పుతుంది .నిత్య జీవితంలో ఎదురయ్యే ఒత్తిడిని ,ప్రతికూల ఆలోచనలను తొలగించుకోవడానికి ఆలయ ప్రదక్షిణ ఒక చక్కని పరిష్కారం .ఇది శరీరాన్ని శుద్ధి చేసే ప్రక్రియ. మనసును శాంతింప చేసే ధ్యానమార్గం. అహంకారాన్ని తుడిచిపెట్టి ఆత్మ శోధన.
