చల్లని తల్లి వరలక్ష్మి..

 శ్రావణమాసం ను ధార్మిక మాసము అంటారు. ప్రత్యేకించి మహిళా ప్రాధాన్యత కలిగిన మాసము శ్రావణమాసం. వర అంటే శ్రేష్టమైనది అని అర్థం. సమస్త అభీష్ట వరాలను ప్రసాదించే దివ్యమైన తత్వాన్ని కూడా ఈ శబ్దం సూచిస్తుంది. పెళ్లైన మహిళలు కుటుంబ శ్రేయస్సు, భర్త దీర్ఘాయుష్షును కోరుకుంటూ అవివాహితలు అనుకూలుడైన వరుడు రావాలని కోరుకుంటూ వరలక్ష్మీ వ్రతాన్ని ఆచరిస్తారు. 

శ్రావణ మాసంలో పౌర్ణమికి ముందు వచ్చే శుక్రవారం నాడు వరలక్ష్మీ వ్రతం ఆచరించడం సాంప్రదాయము. ఆ వారం కుదరని పక్షంలో ఈ మాసంలో ఏ శుక్రవారం అయినా ఆచరించవచ్చు. సృష్టికి మూల కారణమైన ప్రాణ శక్తికి అధిదేవతగా ఉంటూ ఆరోగ్యాన్ని, ఆత్మ శాంతిని చేకూర్చే తల్లి ఆదిలక్ష్మి. ధాన్యలక్ష్మి పాడిపంటలను, ధైర్యలక్ష్మి మనోబలాన్ని, గజలక్ష్మి గృహ కనక వస్తు వాహనములను, సంతానలక్ష్మి మంచి సంతానమును, విజయలక్ష్మి విజయాలను ,విద్యాలక్ష్మి విజ్ఞాన వివేక నైపుణ్యాలను ప్రసాదిస్తారు. ధర్మబద్ధంగా సంపాదించిన సత్సంపదలను స్థిరంగా నిలిపే తల్లి ధనలక్ష్మి. ఈ అష్టలక్ష్ముల సమగ్ర సమాహార స్వరూపమే వరలక్ష్మి. లక్ష్మీదేవి రూపం, గుణం, లీలలు ,మహిమలు, తత్వాన్ని విశదపరిచే వరలక్ష్మీ వ్రతాన్ని ఆచరించడం పరమ పుణ్య ప్రదం. ఈ వ్రతం యొక్క ఆచరణతో అష్టలక్ష్ముల అనుగ్రహాన్ని ఒకేసారి పొందవచ్చని పురాణాలు పేర్కొన్నాయి. 

చారుమతి యొక్క వృత్తాంతము..

పూర్వం విదర్భ రాజ్యంలోని కొండిన పురంలో చారుమతి అనే గృహిణి ఉండేది. నియమనిష్ఠలతో జీవనం సాగించే చారుమతి అత్తమామలను తల్లిదండ్రులలా భావించి సేవ చేసేది. భర్తకు అనుకూలవతిగా ఉంటూ అన్ని విధాలా తోడ్పాటును అందించేది. ఆమె ధార్మిక నిష్టకు ప్రసన్నురాలైన శ్రీ మహాలక్ష్మి స్వప్నంలో కనిపించి శ్రావణ పూర్ణిమకు ముందు వచ్చే శుక్రవారం రోజున తనను ఆరాధించమని చెప్పింది. ఆ దివ్య సందేశాన్ని తోటి స్త్రీలతో పంచుకొని శాస్త్రోక్తంగా వరలక్ష్మీ వ్రతాన్ని ఆచరించింది చారుమతి .వ్రతంలో పాల్గొన్న స్త్రీలకు వాయనాలను పంచింది. వ్రతం ముగిసిన వెంటనే చారుమతి ఇల్లు మాత్రమే కాక వ్రతంలో పాల్గొన్న అందరి గృహాలు ధన ధాన్యాలతో వారి శరీరాలు స్వర్ణాభరణాలతో నిండిపోయాయి. వరలక్ష్మి వ్రత మహత్యాన్ని తెలియజేసే ఈ చారుమతి కథను సాక్షాత్తు పరమశివుడు పార్వతి దేవికి చెప్పినట్లు స్కాంద పురాణంలో కనిపిస్తుంది. 

శ్రావణమాసం యొక్క విశిష్టత..

అత్యంత విశిష్టత కలిగిన మాసము శ్రావణమాసం. లక్ష్మీదేవి జననము ,వివాహము రెండు ఈ మాసంలోనే జరిగాయి. ఇది లక్ష్మీదేవికి మాత్రమే కాదు, విష్ణు భగవానునికి కూడా ప్రియమైన మాసము. శ్రవణానికి విష్ణు ప్రియ మాసము అనే మరో పేరు కూడా ఉన్నది. పౌర్ణమి నాడు శ్రవణా నక్షత్రం రావడం వలన ఈ మాసానికి శ్రావణమాసం అని పేరు .విష్ణుమూర్తి అవతారాలైన శ్రీకృష్ణుడు, వామనుడు ఇద్దరూ కూడా శ్రవణా నక్షత్రంలోనే జన్మించారు. శ్రవణం పదానికి వినడం అని అర్థము. భక్తుల మొరలను అమ్మ విని స్వామివారికి పరిపూర్ణంగా విన్నవిస్తుంది కాబట్టి ఇది శ్రావణము. శ్రావనే మాసి గోవిందం సర్వదా పూజయేత్ నరహ అన్నారు. శ్రావణమాసంలో లక్ష్మీ సహితుడైన విష్ణువును పూజించడం అధిక ఫలదాయకం అన్నమాట. వరలక్ష్మీ వ్రతం కేవలం తిథి ఆధారంగా కాకుండా లగ్న నక్షత్రాల సమన్వయంతో నిర్ణయం అవుతుంది .జ్యోతిష్య శాస్త్రం ప్రకారం శుక్ర గ్రహం ఐశ్వర్యం, భోగభాగ్యాలు ,కళలు, సౌందర్యానికి అధిపతి. లక్ష్మీనారాయను లకు ప్రీతికరమైన శ్రవణ మాసంలో శుక్రుడు అధిపతిగా ఉండే శుక్రవారం నాడు వ్రతాన్ని ఆచరించడం వల్ల పరిపూర్ణమైన ఫలితం దక్కుతుందని విశ్వసిస్తారు. ఈ వ్రతం కేవలం ధార్మిక ఆచారమే కాదు, వివాహ వ్యవస్థలో స్త్రీల గౌరవం, కుటుంబ సౌభాగ్యం, సామాజిక సామరస్యాలకు దర్పణం పడుతుంది. బ్రహ్మదేవుడు లిఖించిన తలరాతను కూడా మార్చగలిగే సామర్థ్యం ఆ లక్ష్మీదేవికి ఉంది. ఆ తల్లి ఆశీస్సులు అందరికీ లభించాలని కోరుకోవాలి మనము.

తలవంచిన వింధ్య

 పౌరాణిక కథనం ప్రకారం ఒకసారి లోకసంచారం చేస్తున్న నారదుడు వింధ్య పర్వతాన్ని ఉద్దేశించి నువ్వు అన్నింటిలో గొప్పదానివే కానీ ఎత్తులో మాత్రం మేరు పర్వతంతో తులతూవడం లేదు అన్నాడు. ఆ మాటలు విన్న వింధ్య పర్వతం పౌరుషంతో మేరు పర్వతాన్ని మించి పెరిగిపోసాగింది. దానితో ఆ పర్వతానికి దక్షిణ దిక్కున వెలుగు అంతరించి అంధకారమావరించింది. అక్కడి ఋషులు యజ్ఞ యాగాలు నిర్వర్తించలేక ఇబ్బంది పడుతూ దిక్కుతోచని స్థితిలో బ్రహ్మదేవుడిని వేడుకున్నారు. అప్పుడు బ్రహ్మ .. వింధ్య పర్వతానికి గురువు అగస్త్య మహర్షి. కాశీలో నివసిస్తున్న ఆయనకు మీ వేదనను విన్నవించుకోండి అని సలహా ఇచ్చాడు.

 బ్రహ్మ సలహాను అనుసరించి ఋషులు కాశీ వెళ్లి అగస్త్య మహాముని కలిశారు .అంతా విన్న ఆ మహర్షి వెంటనే బయలుదేరాడు. ఆయనను చూసిన వింధ్య పర్వతం వినయంగా శిరస్సు వంచి గురువుకు నమస్కరించింది. మహర్షి ఆశీర్వదించి నేను దక్షిణ దిక్కుకు పయనమై వెళుతున్నాను, తిరిగి వచ్చేవరకు ఇలాగే ఉండు అన్నాడు. వింధ్య పర్వతం అందుకు ఆనందంగా అంగీకరించింది. అలా వెళ్ళిన అగస్త్యుడు మరెన్నడూ తిరిగి రాలేదు. అక్కడే తన నివాసం ఏర్పరచుకున్నాడు. వింధ్యకు దక్షిణ దిక్కు వెలుగుతో నిండింది .ఋషుల సమస్య తీరింది. శిష్యుడు ఎంత గొప్పవాడైనా గరువుల ముందు తలవంచుతాడని బోధించే కథ ఇది. 

గౌతమి నది ఎలా ఉద్భవించింది అంటే

 పురాణాల్లో ఒక కథ ఉన్నది .ఒకసారి భయంకరమైన క్షామం వచ్చింది. ఎక్కడా చుక్కనీరు లభించడం లేదు. అటువంటి సమయంలో గౌతమ మహర్షి ఆశ్రమ ప్రాంతంలో రోజు పిడికెడు ధాన్యాన్ని ఉదయాన్నే చల్లి.. తపస్సుకు కూర్చుంటే మధ్యాహ్న భోజన సమయానికి ఆ విత్తనాలు ఫలించి ఆశ్రమ వాసులకు సరిపడా ధాన్యం సమకూరేది .ఈ సంగతి తెలిసిన ఋషులు ఆ మహర్షికి ఇబ్బంది కలిగిస్తే ఆయన శివ భక్తుడు కాబట్టి గంగను శివుని జటాజూటం నుంచి భూమి మీదకు తీసుకొస్తాడని ఆలోచించారు. దాని ప్రకారం ఒక మాయాగోవు ని సృష్టించి గౌతముడు చేసిన పంట మీదకు ఉసిగొలిపారు. గౌతముడు గోవును గమనించి చేతిలోని దర్బను దాని మీదకు విసరగా ఆ గోవు మరణించింది. అప్పుడు ఋషులు గోహత్య ఎంత ఘోరమో తెలుసు కదా.. దాన్నుంచి బయటపడాలంటే పరమశివుని శిరస్సు నుంచి గంగను భూమి మీదకు రప్పించు ,అప్పుడే ఈ మహా పాపానికి ప్రక్షాళన అన్నారు గౌతముని తో.. అప్పడాయన తపస్సు చేసి శివున్ని మెప్పించాడు. ఈశ్వరుడి జటాజూటం నుంచి గంగ భూమిని పునీతం చేసింది. అదే గౌతమీనది. గౌతముడు ఎంత శక్తిమంతుడో, ఆయన గంగను భూమి మీదకు ఎలా తీసుకొచ్చాడో ఈ కథ తెలియచేస్తుంది. 

రాధాష్టమి అంటే..

 బంజారాహిల్స్ లోని హరే కృష్ణ గోల్డెన్ టెంపుల్ లో శనివారం రాధాష్టమి వేడుకలను ఘనంగా నిర్వహించారు. కృష్ణ భగవానుని నిత్య సఖీమని రాధా రాణి దివ్య ఆవిర్భావ తిథి అయిన శుభ సందర్భంగా నగరంలోని అనేకమంది భక్తులు ఆలయాన్ని సందర్శించి స్వామివారి దివ్య ఆశీస్సులను పొందారు .ఈ సందర్భంగా రాధా గోవిందులు ప్రత్యేక అలంకరణలో భక్తులకు దర్శనం ఇచ్చారు .సాయంత్రం వైదిక రుత్విక్కుల వేదమంతోచారణలు ,శ్రావ్యమైన హరినామ సంకీర్తనలు నడుమ 108 కలశాలతో రాధా గోవిందా అభిషేకం నిర్వహించారు .56 విశేషమైన ఆహార పదార్థాలతో కూడిన నైవేద్యాన్ని సమర్పించారు .శృంగార హారతి, రాజభోగారతి, సంధ్యా హారతి ,మహాభిషేకం, ఝులన్మ సేవ మహా పల్లకి సేవ, శయన హారతి, ఏకాంత సేవ మొదలైన సేవలను వైభవంగా నిర్వహించారు .హరే కృష్ణ మూమెంట్ హైదరాబాద్ అధ్యక్షులు సత్య గౌరవ చంద్ర దాస ప్రభు జి తమ ప్రవచనంలో రాధాష్టమి ప్రాముఖ్యతను భక్తులకు వివరించారు. 

బ్రహ్మ దేవుడు.. చీమ..

 ప్రచారంలో ఉన్న ఒక పౌరాణిక కథను అనుసరించి ఒకసారి బ్రహ్మదేవుడు తన సృష్టిని చూసుకుంటూ ఆనందంగా విహరిస్తున్నాడు. అప్పుడు ఆయనకు ఒక చీమ కనిపించింది .అది ఎంతో శ్రద్ధగా తన ఆహారాన్ని మోసుకుంటూ వెళుతుంది .ఎలా ప్రతిస్పందిస్తుందో చూద్దాం అని బ్రహ్మదేవుడు ..నీ చిన్ని పొట్ట నిండటానికి ఇంత శ్రమించాల్సిన అవసరం లేదు, అయినప్పటికీ పట్టుదలతో పని చేస్తున్నావు అన్నాడు నవ్వుతూ. స్వామి నా ఆయువు కూడా చిన్నదే.  కానీ ఈ చిన్న జీవితంలో నా కర్తవ్యాన్ని పాటించడం ధర్మం కదా అంది .ఆ జవాబు విని సంతోషించిన బ్రహ్మదేవుడు, అవును కర్తవ్య నిర్వహణ చాలా ముఖ్యమైనది .ప్రతి జీవిలోనూ దైవాంశం ఉంది.

 నువ్వు నీ కర్మ ఫలానుసారం ప్రయాణిస్తూ జీవితాన్ని సార్ధకం చేసుకుంటున్నావు అన్నాడు. చీమ తన అల్పశక్తితోనే ఇతర జీవులకు సాయం చేసేది. కర్తవ్యాన్ని ధర్మ నిష్టగా భావించి నిరంతరం శ్రమించే చీమ మనకు ఆదర్శం. నలుసంత ఉన్న చీమే అలా ఉన్నప్పుడు.. విచక్షణ జ్ఞానం ఉన్న మనం ఎంత ఉన్నతంగా జీవించాలో, ఆధ్యాత్మికతను అలవర్చుకోవాలో తెలియ చేస్తుంది ఈ కథనం. 

బోధి సత్వుడే.. బుద్ధుడై..

 బౌద్ధంలో ఒక క్రమ సాధన ఉంది. దాని ప్రకారం ఏళ్ల తరబడి ధ్యానం చేసిన వ్యక్తి బోధి సత్వుడవుతాడు. బోధి సత్వుడు పది దశలు దాటిన తర్వాత బుద్ధుడవుతాడు. మొదటి దశ ముదిత లో లోకంలో అందరికీ మంచి జరగాలనే సమ భావన కలుగుతుంది. రెండోది విమలత్వం . మూడో దశ లో మేధ తేజోవంతం అవుతుంది. నాలుగో దశలో ఆలోచనలు జ్ఞానోదయం వైపు వేగంగా సాగుతాయి. అజేయుడిగా మార్చేది ఐదో దశ. ఆరో దశలో విశ్వం ఆవిర్భావం గురించి తెలుసుకుంటాడు. ఏడో దశలో సంపూర్ణ జ్ఞాన వంతుడవుతాడు. ఎనిమిదో దశలో స్థిర చిత్తుడై అచలత్వాన్ని పొందుతాడు. స్థితప్రజ్ఞత కలుగుతుంది. అంటే లౌకిక విషయాలేవీ సాధకుని ప్రభావితం చేయలేవు. తొమ్మిదో దశలో సాధుమూర్తిగా అవతరిస్తాడు. ఎటు చూసినా కరుణ సాక్షాత్కరిస్తుంది. చివరి దశలో ధర్మ స్వరూపుడై బుద్ధుడిగా వెలుగొందుతాడు. 

సృష్టి మొదలై అంతమవడాన్ని ఒక కల్పం అంటారు. అటువంటి కల్పాలు ఇప్పటి కి పది పూర్తయ్యాయి.. ప్రతి కల్పంలో కొంతమంది బుద్ధులు అవతరించారు.  మనం ఇప్పుడు 11వది అయిన భద్ర కల్పంలో ఉన్నాము. ఈ కల్పంలో వైశాఖ పౌర్ణమి రోజున పుట్టిన 28 వ బుద్ధుడు సిద్ధార్థ గౌతముడు. ఇతడు 35 ఏళ్ల తర్వాత వైశాఖ పౌర్ణమి రోజున జ్ఞానోదయం పొందాడు. ఈ గౌతమ బుద్ధుడు లోకంలో దుఃఖము ఉందని ,ఆ దుఃఖానికి కారణము, దాన్నుంచి విముక్తికి మార్గము ఉన్నాయని తెలుసుకున్నాడు. అదే అష్టాంగ మార్గమని చెబుతూ నాలుగు పరమ సత్యాలను ప్రబోధించాడు. దుఃఖానికి కారణం కనుక్కుని దాన్ని ప్రజలకు తెలియజేయడం వల్ల ఈ గౌతమ బుద్ధుడు ఇతరుల కంటే విఖ్యాతుడు అయ్యాడు. కాకతాళీయంగా గౌతమ బుద్ధుడు వైశాఖ పౌర్ణమి రోజునే మహాపరి నిర్మాణం పొందాడు. అందుకే వైశాఖ పౌర్ణమి బుద్ధ పౌర్ణమి గా ప్రసిద్ధి పొందింది. 

అశ్శరభ శరభ అంటే..

 తిరిపెము లెత్తనేల గుణధీరు గజాస్యుని పెండ్లి చేయకన్ 

దొరయక నుంచనేల బలుధూమ్రతనూ జుని వస్త్రహీనుగా

మరియును జేయనేల సుకుమార కుమారుని కుగ్గు బెట్టకన్ 

జరుపుట యేల నిన్ను గన జాలరు నిర్జర మౌని సంగముల్ 

దొరకదు నీ మహా మహిమ దోచదయా శరభాంక లింగమా

పై పద్యం పాలకుర్తి సోమ నాధుడి సమ కాలికుడైన శరభాంకుడు రచించిన ' శరభాంక లింగమా ' అనే శతకం లోనిది. 12-13 వ శతాబ్దానికి చెందిన ఈ కవి ఓరుగల్లు ప్రాంతానికి చెందిన వారు. శరభాంకుడు తన పేరులోని శరభాంకను తను ఆరాధించే శివునికి అన్వయించి ఆత్మీయంగా శరభాంక లింగమా అని సంబోధించుకున్నాడు. నరసింహ స్వామి ఉగ్రతను శాంతింప చేయడానికి శివుడు ఎత్తిన అవతారమే శరభేశ్వరుడు. ( పక్షి, మృగం, మానవ రూపాల సమ్మేళనం ). వీర శైవ ప్రతీకగా దీనిని కొందరు భావిస్తారు. అంత ప్రాచీన కాలంలో నే చిత్తశుద్ధి లేని పూజలను , మంత్ర తంత్రాలను, మూఢ నమ్మకాలను నిరసించిన కవిగా శరభాంకుడు మనకు కనిపిస్తాడు. శరభాంక లింగమా దేవతలు , మునులు కూడా నిన్ను సరిగ్గా అర్థం చేసుకోలేవు. నీ గొప్ప మహిమ ఎవరికీ దొరకదు. తోచదు. నీ లీలలు ఎంత విచిత్రమైనవో కదా. 

తిరిపెము ( భిక్షాటన ) ఎత్తడం ఎందుకు, నీ పెద్ద కుమారుడైన , సకల గుణవంతుడు , ధీరుడైన వినాయకునికి పెండ్లి చేయకుండా ఎందుకు ఉన్నావు. నీ రెండో కుమారుడైన కుమార స్వామి కి ( ధూమ్ర తనూజుడు ) దుస్తులు కూడా లేకుండా దిగంబరుడిగా ఎందుకు ఉంచావు. అలాగే ఆ సుకుమారుడైన చిన్న కుమారుడికి కనీసం ఉగ్గు కూడా పోయకుండా అలా కాలం ఎలా వెల్లదీస్తున్నావు. సాక్షాత్తూ మూడు లోకాలకు అధిపతివి ఐన నీవు నీ పిల్లల విషయంలో ఎందుకీ విచిత్రమైన లీలలు ప్రదర్శిస్తున్నావో . నీ అపారమైన మహిమ ఎలాంటిదో ఆ దేవతలకు, గొప్ప మునులకు కూడా అర్థం కావడం లేదు. అంటూ వ్యాజ స్తుతిలో శంకరుణ్ణి స్తుతిస్తున్నాడు. 

సంసార రహితుడైన ఈశ్వరుని తాత్వికత తెలియ చేయడం కవి ఉద్దేశ్యం కావచ్చు. జననానంతరం కుమార స్వామి కి పాలు పట్టింది కృత్తికలు కాబట్టి శంకరుణ్ణి ఇలా నిందించ వచ్చు. అలాగే అన్న వినాయకుడితో జ్ఞాన పోటీలో ఓడిపోయిన అనంతరం కుమార స్వామి , వస్త్రాభరణాలు వదిలేసి కౌపీనం ధరించి జ్ఞాన వైరాగ్య మూర్తిగా పళని కొండ పై వెలిశాడన్న పురాణ కథ ను ఈ సందర్భంగా కవి ప్రస్తావించి ఉండవచ్చు. 

గోపీ చందనం అంటే

 అవతార పురుషుడు అయిన శ్రీ కృష్ణ పరమాత్ముడు సంచరించిన ప్రాంతాలనుండి స్వీకరించిన మట్టి ని" గోపీ చందనం" అంటారు. అది కృష్ణుడి పాద స్పర్శ తో పవిత్రమైన లేత పసుపు రంగులో ఉన్న మన్ను. బృందావనం, ద్వారక తదితర క్షేత్రాలలో ఈ చందనం లభ్యమవుతుంది. బృందావనం మట్టి, పూరీ జగన్నాథుని ప్రసాదం పరమ పవిత్రం అనే వారు రామకృష్ణ పరమ హంస. 

అంతే కాదు, ఆ రెండింటిని ఎప్పుడూ తన వద్ద ఉంచుకునే వారు ఆయన. ఈ మన్ను ధారణ యోగ్యం అని చెబుతారు.అందుకే దీన్ని " ఊర్ధ్వ పుండ్రంగా" ( వైష్ణవుల నుదుట నిలువు నామాలు ) ధరించడం ఆనవాయితీ. పుణ్య తీర్థాలలో ,తులసి మొక్క మూలం లోని మట్టి కూడా ధారణ యోగ్యమని మహర్షులు పేర్కొన్నారు.

శివుడికి తల్లి అయిన బెజ్జమహాదేవి

 

శివుడిని కొడుకుగా భావించిన బెజ్జమహాదేవి శిల్పం నిజామాబాద్ జిల్లా బెజ్జోరా గ్రామంలోని బెజ్జం దేవి గుడిలో ఉన్నది. వీరశైవ భక్తురాలైన అక్కమహాదేవి శిల్పం ప్రసిద్ధం. ఇక్కడ బెజ్జమహాదేవి విగ్రహం అంతటిది. పాల్కురికి సోమన బసవ పురాణంలో బెజ్జమహాదేవి కథ రాస్తూ ఆ పిజ్జా మహాదేవి అందరికీ అందరు ఉన్నారు కానీ శివునికి తల్లి ఉన్నట్లయితే తాపసిని కానిస్తుందా జుట్టు జడలు కట్టనిస్తుందా తల్లుంటే విషం తాగనిస్తుందా తోళ్లు కట్టనిస్తదా.. పాముల ధరింపనిస్తుందా బూడిద పూసుకొని స్తుందా. పల్లకాటిలో ఉండనిస్తుందా తల్లి లేనందువల్లనే కదా శివుడికి నికష్టాలు నేనే శివునికి తల్లిని అవుతానని పిచ్చమహాదేవి లింగమూర్తిని కొడుకును చేసుకుని చంటి బిడ్డకు అభ్యంగన స్నానాలు చేయించినట్టు తాను స్నానం ఆడిస్తున్నదట. ఉగ్గు తినిపిస్తున్నదట ముద్దాడుతున్నదట ఆమె చేస్తున్న బాల్యోపచారాలకు శివుడు మిర్చి ఆమె వద్ద శిశువు గానే ఉండిపోయాడట బెజ్జ మహదేవి శివుణ్ణి నాకున్న, నా పట్టి ,నా చిన్న పడగ, నా కుర్ర అని గారాబాలు చేసింది  తన ఒడిలో పడుకోబెట్టుకుని తన్మయం చెందిందని వర్ణిస్తాడు.

బెజ్జూరలో బెజ్జమహాదేవి శిల్పము 

శివుడిని కొడుకుగా భావించిన బెజ్జమహాదేవి శిల్పము నిజామాబాద్ జిల్లా బెజ్జోరా గ్రామంలోని దేవి గుడిలో ఉన్నది వీరశైవ భక్తురాలైన అక్క మహాదేవి శిల్పము ప్రసిద్ధము ఇక్కడ బెజ్జమహాదేవి విగ్రహము అలా అంతటిది. ఈ శిల్పాన్ని మా కొత్త తెలంగాణ చరిత్ర బృందం సభ్యుడు కంకణాల రాజేశ్వర్ చూసి ప్రతిమ లక్షణాలను గుర్తించడం కోసం ఫొటోలు పంపాడు.

సుఖమే దుఃఖం

 దహింపబడతాను అని తెలియక పురుగు అగ్నిలో పడి చస్తుంది. చస్తాను అని తెలియక గాలానికి ఉన్న ఎర్రని తిని చేప తన ఆయుష్షు పోగొట్టుకుంటుంది కానీ మనం మాత్రం తెలిసి తెలిసి కొన్ని వ్యామోహాలలో చిక్కుకొని కొన్ని తప్పుదారుల్లో నడిచి తినాశనం కొని తెచ్చుకుంటాము తరచి చూస్తే మనం ఏవి సుఖాలని వెంటపడతామో అదే అసలు దుఃఖాలుగా గ్రహించేసరికి జీవితం ముగిసిపోతుంది

ముసలితనం పెద్ద పులి వలే భయపెడుతూ మనపై పడుతుంది రోగాలు శత్రువుల శరీరాన్ని కబళిస్తాయి రంద్రం పాడిన కుండలోని నీరుల ఆయువు తరిగిపోతుంది లోకం శోకహతం అని తెలిసినప్పటికీ ఆశా పాశంతో జీవితం ముడిపడి మనం తప్పుదారిని విడవడం లేదు మనకు కోరికలు తీరుతున్న కొద్ది ఇంకా ఇంకా అనుభవించాలి పొందాలి అనే కృష్ణ ఏర్పడుతుంది కృష్ణుని పారద్రోహి తృప్తిని పెంచుకున్న మానవుడు నిత్యానందాన్ని అనుభవిస్తాడు సంతృప్తిని మించిన సౌభాగ్యం లేదు తృప్తిని పొందని మనుజుడు సప్త దీపమునైన చక్కబడడు అని పోతున చెప్పారు భక్తి సజ్జన సాంగత్యం మాత్రమే మనిషికి సంతృప్తిని శాంతిని ఇవ్వగలవు

మన ఆలోచన

 అరణ్యవాసంలో ఉన్న పంచపాండవుల యొక్క క్షేమాలు తెలుసుకోవడానికి వెళ్ళాడు శ్రీకృష్ణుడు వారితో ఒక రాత్రి గడిపాడు పాండవులు వంతుల వారీగా గంటకొకరు చొప్పున తామున్న కుటీరాన్ని రాత్రి కాపలా కాయ సాగారు ఒకరు కాపలా కాసేటప్పుడు మిగిలిన వారు నిద్రిస్తున్నారు. అయితే వీరిలో ప్రతి ఒక్కరికి ఒక భూతం కనిపించింది అది క్రమంగా తన ఆకారాన్ని పెంచుకోవడం చూశారు దానిని హతమార్చడానికి ప్రయత్నించారు కానీ ఎవరు దాన్ని కనీసం అక్కడ నుంచి ధర్మా లేకపోయారు కాపలా కాస్తున్న ధర్మరాజుతో నన్ను కాపలా కాయని ఇవ్వరా బావ అన్నాడు కృష్ణుడు అంతట ధర్మరాజు ఈ ప్రపంచాన్ని అంతా కాపాడేది మీరే కదా మమ్మల్ని కాపాడేది మీరేగా అటువంటి మీరు కాపలా ఉంటానంటే వద్దని చెప్పడానికి మేమెవరము అన్నాడు పాండవుల వంతు ముగిసిన తర్వాత కృష్ణుడు తనవంతుగా కాపాడాకాశాడు అప్పుడు ధర్మరాజు కృష్ణ భూతం ఉంది అది క్రమంగా పెద్దదవుతుంది అది మీకేమైనా తలనొప్పిగా మారుతుందేమో అని ఆందోళనగా ఉంది అన్నాడు. అంతటా కృష్ణుడు ధర్మ నీకు నామీద సందేహం రావచ్చా అది నీ బలహీనత నేను నా వంతుగా కాపలా కాస్తాను అన్నాడు అర్ధరాత్రి దాటింది ఓ గంట పాటు కృష్ణుడు కాపలా కాసిన తర్వాత అర్జునుడు వచ్చాడు బావా కృష్ణ నువ్వు ఆ పోతాన్ని లేకుండా చేసేశావే అన్నాడు అందుకు కృష్ణుడు అర్జున నేను ఏ భూతాన్ని పిశాచాన్ని నాశనం చేయలేదు. నా కంటికి అలా ఏదీ కనిపించలేదు ఏదైనా మనం చూసే తీరిలో ఉంటుంది మనలో ఏ ఆలోచనలో ఉంటే ఆ దృశ్యం మదిలో మెదులుతుంది అదే దర్శనమిస్తుంది అది ద్వేషమైన కావచ్చు కోపం అయినా కావచ్చు ఆనందమైనా కావచ్చు దేశం అనేది లేకుండా ప్రేమతో మనసును ని ంపితే మన ముందు ప్రేమే కనిపిస్తుంది. భూతం కనిపించదు అన్నాడు ఇది అర్థమైతే అందరూ ఆనందంగా జీవించవచ్చు అన్నాడు. మన ఆలోచనలే మనకు కనిపించే భూతాలు

పుష్పం ఫలం

 పూర్వం ఒక అమాయకుడు ఒక మామిడి తోట కొనుక్కున్నాడు దాని చుట్టూ బోలెడు మోదుగ చెట్లు అంటే అగ్నిపూల చెట్లు వీటినే పలాస చెట్లు అని కూడా అంటారు ఇవి ఉన్నాయి వసంతం రాగానే మామిడి చెట్లు పూత పట్టాయి కానీ అంత పెద్ద చెట్టుకు ఎంతో చిన్న పూలు కనిపించేసరికి అమాయకుడు నిరుత్సాహపడిపోయాడు పూలు చిన్నగా ఉంటే పండ్లు చిన్నవే కాస్తాయి కదా అని దిగులుపడ్డాడు అదే సమయంలో బళ్ళున పూసిన మోదుగ పూలు పెద్దగా ఎర్రగా ఆకర్షణీయంగా కనిపించాయి పూలు ఇంత పెద్దగా ఉంటే కాయలు మరింత పెద్దవిగా రుచిగా ఉంటాయని అంచనా వేశాడు అమాయకుడు వెంటనే మామిడి చెట్లని నరికేసి మోదుగ చెట్లకు నీళ్లు పట్టి ఎరువు గట్ల వేసి పోషించాడు మోదుగ చెట్టు ఫలించినప్పుడు రుచి పచీలేని అతి చిన్న మోదుగ కాయలు చూసి అయ్యో నేను ఎంతటి మూర్ఖపు పని చేశాను అని అప్పుడు దుఃఖించాడు

నేను కూడా అలా మామిడి చెట్టును నరికి మోదుగ చెట్టును పోషించిన మూర్ఖుడినే.. సోహం ఆమ్రవనం చిత్వా పలాశాన్ చ న్య శేచయం.. రామం ఫలాగమే త్య క్త్వా.. పశ్చాత్ షోచామి దుర్మతి:. చేతికి అంది వచ్చిన రాముడిని దుర్మతినై వదులుకొని తర్వాత ఇలా శోకిస్తున్నాను ..వాల్మీకి అయోధ్య 63 -10.. రాముడు వనవాసానికి వెళ్లాక తన పట్టమహిషి కౌసల్య ముందు ఇలా వాపోతున్న వాడు దశరథ మహారాజు ఒక పని చేసేటప్పుడు దీని ఫలం ఎలా ఉంటుంది అది తీయని పుణ్యఫలమా లేక చేదు అయిన పాప ఫలమా ఈ  కర్మలో ఏమి దోషముంది ఎంతటి దోషం ఉంది అన్నది గమనిక అవసరం .అది నాకు లేకపోయింది అని పశ్చాత్తాప పడుతున్నాడు .చిన్నతనంలో ఆయన వేటకు వెళ్ళాడు. రాత్రి సరయు నదిలో నీళ్లు తాగేందుకు వచ్చి అడవి జంతువులను చీకటిలో వేటాడి చంపాలన్న చాపలయం వల్ల తొందరపాటుతో అంధకారంలో సంధించిన బాణం శ్రావణ కుమారుడి ప్రాణం తీసింది అలాగే మరో సందర్భంలో తనను ఎప్పుడైనా సరే ఏదైనా సరే వరంగ అడిగే అధికారాన్ని చిన్న భార్య కైకకు అనాలోచితంగా కట్టబెట్టాడు ఆ దూకుడు తనం వల్ల ఆయన చాలా చేదు ఫలాన్ని రుచి చూడవలసి వచ్చింది

దైవ సన్నిధి

 చీకట్లో ఆకాశం వైపు చూసినప్పుడు మనం అశాశ్వతమని గుర్తు వస్తుంది. ఎక్కడ నుంచి వచ్చాము మరణం తర్వాత ఎక్కడికి వెళ్తామో తెలియదు ఇది తీరికలేని జీవితంలో ఒక విరామాన్ని మాత్రం తీసుకొస్తుంది ఎప్పుడైతే ఈ జీవితం తాత్కాలిక మనం గ్రహిస్తాము అప్పుడు శాశ్వతమైన దానిమీద శ్రద్ధ పెడతాం ఆత్మకు మరణం ఉండదని ఆశ్చర్య పోవడం మొదలుపెడతాం. అప్పుడు మేల్కొంటాము

మనం ప్రేమించే వారితో గడిపే కాలం ఎంతో విలువైనదిగా గుర్తిస్తాము వారి కుటుంబ సభ్యులైన ఎవరైనా ప్రేమతో చూస్తాము ఈ కలిసి గడిపే క్షణాలు శాశ్వతం కాదని తెలుసుకుంటాము ప్రేమించే వారిపై విలువ ఎంతగానో పెరుగుతుంది మనకు జీవితంలో వారెంత ముఖ్యమో గుర్తిస్తాము ప్రతి ఒక్కరూ ప్రేమను ఆశిస్తారు పిలువని ఇవ్వాలని కోరుకుంటారు ప్రశంసించాలనుకుంటారు ఇది అహాన్ని పెంచడం కాదు ఒకరి పట్ల మరొకరికి ప్రేమ వ్యక్తి కరణ దేవుడు అనంత కరుణామయుడు కరుణా సంపన్నుడు మనందరం మానసిక సాంత్వన శాంతి భౌతిక సంపద ఆధ్యాత్మిక సంపదలను కోరుతూ దేవుని ప్రార్థిస్తాను చిత్రమేమిటంటే మన హంభావాన్ని కోపతాపాలను ఈర్ష ద్వేషాలను భౌతిక వాంఛల పట్ల అనుబంధాలను తొలగించమని ఎప్పుడూ ఆయనను అడగను ప్రతి ఒక్కరికి దేవుడు దయ కోసం అభ్యర్థనలు పంపడానికి ఒక ప్రత్యేకమైన మార్గం ఉంటుంది ప్రతిరోజు తెల్లవారుజామునే ఒక పాప గుడికి వచ్చి దేవుడు ముందు నిలబడి కళ్ళు మూసుకుని నమస్కరిస్తూ కొన్ని నిమిషాల పాటు ఏదో తనలో తాను కొనుక్కుంటుంది తర్వాత కళ్ళు తెరుస్తుంది వంగి నమస్కరించి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లిపోతుంది ఇలా రోజు జరుగుతుండడం చూసిన పూజారికి ఆమె చేసే దానిపై ఆసక్తి పెరిగిపోయింది ఓరెంటి వారాలు గడిచాక పూజారి ఉండబట్ట లేక ఆ ఉదయం దేవాలయానికి ఆ పాప రాకముందే చేరుకుని ఆమె చేసేదంతా గమనించాడు తన చేతిని ఆమె తలపై ఉంచి పాపా నువ్వు రోజు రావడం చూస్తున్నాను. ఏం చేస్తున్నావు ముద్దుగా అడిగాడు నేను ప్రార్థిస్తున్నాను అంది కళ్ళు మూసుకుని చేస్తున్నావేమిటి? నాకు ఏ ప్రార్థన రాదు తెలుగు అక్షరాలు మాత్రమే వచ్చు అ ఆ ఇ ఈ ఉ ఊ ఏదైనా అక్షరాలు లేకుండా ఉండదు కదా నేను చెప్పే అక్షరాలను తనకు నచ్చినట్లు మర్చిపోమంటున్నాను దేవుడిని అదైనా ప్రార్థన ఆ పాపది ఎంత స్వచ్ఛమైన మార్గం. దేవుని చేరుకోవడానికి ప్రార్థనలో హృదయం లేని మాటలకంటే మాటలే నీ హృదయం కలిగి ఉండడం మంచిది. హిందూ గ్రంథాలలో దేవిని మాతృ కర్ణ రూపినిగా కీర్తించారు ఆమె రూపం అక్షరాలతో రూపొందినది మనం మంచి మాటలు మాట్లాడిన నిర్మలమైన ప్రసంగాలు చేసిన ఆ దేవిని ఆరాధించినట్లే రాత్రివేళ ఆకాశంలోకి చూసినప్పుడు నక్షత్రాలు తీసుకువచ్చే ఆధ్యాత్మిక సందేశాలను మనం గ్రహించాలి ఇక్కడ ఎల్లకాలం ఉండమని మనకు అందుబాటులో ఉండే కాలాన్ని ఆనందంతో సద్వినియోగం చేసుకోవాల్సిన అవసరం ఉందన్న ఇరుకతో జీవించాలి. మెరిసే నక్షత్రాల కన్నా అంతరంగంలోని కొలువుండే ఆ దైవాన్ని చూసుకోగలిగితే బతుకు ధన్యం